Tam bir tıbbi ve nörolojik değerlendirmeye ek olarak, MG tanısını koymak için klinik muayene ile başlayarak çeşitli testler kullanılabilir. Aktivite sırasında güçsüzlüğü incelemek için, bir klinisyen hastadan yukarı bakmak gibi uzun süreli bir görevi yapmasını isteyebilir ve göz kapaklarının sarkmaya başlayıp başlamadığını gözlemleyebilir. Kas güçsüzlüğünü test etmek için, bir klinisyen hastadan belirli kaslarla tekrarlayan egzersizler yapmasını isteyebilir ve dinlenmeden sonra iyileşme ve güç kazanma yeteneğinizi gözlemleyebilir.
Miyastenia gravis (MG) tanısı, aşağıdakiler de dahil olmak üzere çeşitli yöntemlerle doğrulanır:
- Asetilkolin reseptörü (AChR) antikor testi—Anormal antikorları tespit etmek için yapılan kan testi. Miyastenia gravis teşhisi konulan kişilerin yaklaşık %85'inde bu antikor grubu pozitif sonuç vermektedir.
- Anti-MuSK antikor testi – Asetilkolin antikoruna (AChR) karşı negatif test sonucu veren miyastenia gravis (MG) hastaları için kan testi. AChR antikoru bulunmayan MG hastalarının yaklaşık %6'sında anti-MUSK antikoru pozitif çıkmaktadır.
- LPR4 antikor testi – AChR ve MuSK antikorları için negatif test sonucu veren hastalara uygulanabilecek bir kan testi. Bu, MG'ye neden olduğu keşfedilen daha yeni bir antikordur.
- Hücre bazlı tahlil testi – Daha hassas bir kan testi türü olan bu yöntem, daha önce seronegatif olduğu düşünülen hastalarda AChR antikorlarını tespit edebilme potansiyeline sahiptir. 2022 yılında Journal of Neuroimmunology'de yayınlanan bir çalışmada, hücre bazlı test yöntemi kullanılarak yapılan incelemede seronegatif hastaların %18.2'sinde AChR antikorlarının pozitif olduğu tespit edilmiştir.
- Buz torbası testleri – Buz torbası testleri, MG tanısıyla uyumlu olabilecek kas gücü ve iyileşme yanıtlarını değerlendirmek için uzmanlar tarafından yapılan muayenelerdir. Bu test, göz kapağı açıklığının ölçülmesini, gözün üzerine 2-5 dakika buz torbası yerleştirilmesini ve ardından göz kapağı açıklığının yeniden ölçülmesini içerir.
- BT taraması – Miyastenia gravis (MG) tanısı konmuş veya MG semptomları gösteren kişilerde, MG'ye neden olabilen timus bezinin tümörü olan timoma aramak için genellikle göğüs taraması yapılır.
- Elektromiyografi (EMG) – Elektrik şokları uygulayan tekrarlayan sinir stimülasyonları (RNS), genellikle kas tepkisini ve aksiyon potansiyelini ölçmek ve sonuçların miyastenia gravis (MG) tanısıyla uyumlu olup olmadığını değerlendirmek için kullanılır.
- Tek lifli elektromiyografi (SFEMG) – Küçük bir iğne elektrot kullanarak tek tek kas liflerinden aksiyon potansiyellerini kaydederek nöromüsküler iletim bozukluklarını tespit eder.
- İlaç denemesi – Miyastenia gravis'e neden olduğu bilinen antikorlar için yapılan testlerde negatif sonuç veren hastalardan, semptomlarında iyileşme olup olmadığını görmek için hastalığın tedavisinde yaygın olarak kullanılan bazı ilaçları denemeleri istenebilir. Bunlar arasında Mestinon (piridostigmin bromür), kortikosteroidler (örneğin, prednizon vb.) veya intravenöz immünoglobulin (IVIg) yer almaktadır.
- Edrophonium testi – Edrophonium, asetilkolinin parçalanmasını önleyen bir ilaçtır ve bu sayede hekim, kas tepkinizi ve sonuçların MG tanısıyla uyumlu olup olmadığını anlayabilir. Bir zamanlar yaygın olarak kullanılan bu test, ciddi yan etki riski nedeniyle artık nadiren kullanılmaktadır.
Bu testlerden bazılarının sonuçları, MG belirtileri gösteren bir kişi için bile negatif veya belirsiz olabilir. MG'yi diğer rahatsızlıklardan ayırt etme konusunda uzmanlaşmış bir klinisyen, doğru teşhisin konulmasında önemlidir.