Przegląd leczenia

Miastenia gravis (wym. `my˖ĕs˖`thēēn˖ē˖ă `grăv˖ĭs) to rzadkie, przewlekłe schorzenie autoimmunologiczne, które wpływa na sygnały między nerwami a mięśniami (w złączu nerwowo-mięśniowym), powodując osłabienie mięśni i ich łatwe męczenie. Osoby z tą chorobą mogą doświadczać okresów zaostrzeń, po których następują okresy poprawy. ^1,2 Chociaż nie ma znanego lekarstwa na miastenię gravis, rozwój metod leczenia postępuje1-3 ⁱ istnieje kilka metod leczenia, które mogą pomóc złagodzić objawy. ^1,2,4 Chociaż poprawa objawów, a nawet remisja, mogą nastąpić bez leczenia, każdy przypadek miastenii gravis jest wyjątkowy. ¹ Ty i Twój lekarz ustalicie plan leczenia dostosowany do Twoich potrzeb.

Przygotowując się do wizyty u lekarza, warto zapoznać się z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi leczenia miastenii. Wytyczne te zawierają zestaw zaleceń dotyczących różnych dostępnych opcji leczenia tej choroby i zostały opracowane przez ekspertów w dziedzinie miastenii na przestrzeni kilku lat. W miarę opracowywania nowych metod leczenia i poprawy wiedzy na temat tej choroby, wytyczne są aktualizowane pod przewodnictwem członków Komitetu Doradczego ds. Medycznych MGFA oraz międzynarodowych ekspertów w dziedzinie chorób. Wytyczne opublikowane w 2016 roku pod tytułem „Międzynarodowe Wytyczne Konsensusu dotyczące Postępowania w Miasteni Gravis” oraz najnowszą aktualizację wytycznych, które zostały ponownie opublikowane w 2020 roku pod tytułem „Aktualizacja Międzynarodowego Wytycznego Konsensusu dotyczącego Postępowania w Miasteni Gravis 2020”, można znaleźć tutaj: ^5,6

• Wytyczne (2016): https://www.neurology.org/doi/10.1212/WNL.0000000000002790
• Aktualizacja (2020): https://www.neurology.org/doi/10.1212/WNL.0000000000011124?url_ver=Z39.88-2003&rfr_id=ori:rid:crossref.org&rfr_dat=cr_pub%20%200pubmed

Istnieje kilka opcji leczenia, które mogą poprawić Twoją siłę, pomóc w kontrolowaniu objawów miastenii i poprawić jakość życia. Ponieważ doświadczenia z miastenią u każdego są inne, może to obejmować różnorodne metody leczenia, a czasem leczenie doraźne w przypadku nasilenia objawów. ^1,4,7 Omówimy bardziej szczegółowo sprawdzone i nowe metody leczenia, które wciąż dają nadzieję osobom z miastenią, ich rodzinom i opiekunom.

Jak w przypadku każdego leczenia, leki stosowane w leczeniu miastenii gravis wiążą się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Do typowych działań niepożądanych, które mogą wystąpić, należą nudności, biegunka, wysokie ciśnienie krwi i zwiększone ryzyko infekcji. ³ Jeśli lekarz zaleci konkretny lek łagodzący objawy miastenii gravis, omówi on szczegółowo działania niepożądane tego konkretnego leku.

Przedstawione tutaj informacje opierają się na terapiach zatwierdzonych w USA. Dostępność leczenia w innych krajach może się różnić w zależności od lokalnych zatwierdzeń. 

Opcje leczenia: operacja

Tymektomia

Tymektomia to chirurgiczne usunięcie grasicy. ⁷ Grasica znajduje się w środkowej części górnej części klatki piersiowej, za mostkiem. ⁸ Gruczoł ten jest związany z naszym układem odpornościowym i produkcją przeciwciał. Grasica pomaga w rozwoju limfocytów T (rodzaju białych krwinek związanych z odpowiedzią immunologiczną). Limfocyty T biorą udział w produkcji przeciwciał i mogą wytwarzać nieprawidłowe przeciwciała, które powodują choroby autoimmunologiczne, takie jak miastenia. Grasica jest najbardziej aktywna we wczesnym dzieciństwie, aż do okresu dojrzewania, po czym stopniowo się kurczy i nie odgrywa już istotnej roli. ^1,8

Wiadomo jednak, że grasica odgrywa rolę w miastenii. U wielu osób z tą chorobą mogą wystąpić: ¹

• Powiększenie rozmiaru grasicy (hiperplazja)
• Guz grasicy (grasiczak) 

Jeśli dojdzie do dysfunkcji grasicy, może to doprowadzić do zmian w rozwoju limfocytów T, a w konsekwencji do wytwarzania przeciwciał, w tym nieprawidłowych przeciwciał, które odpowiadają za objawy miastenii. ¹

Tymektomię można wykonać u pacjentów z miastenią gravis z nieprawidłowościami grasicy lub bez nich. Jeśli nie występuje u pacjenta grasiczak, operacja może być zalecana na wczesnym etapie leczenia w celu poprawy objawów w dłuższej perspektywie i jest zdecydowanie zalecana w przypadku występowania grasiczaka. ^5,6 Operacja może pomóc w złagodzeniu osłabienia mięśni i zmniejszeniu liczby potrzebnych leków, a nawet zapewnić remisję objawów. ⁹ Po tymektomii poprawa może nie nastąpić od razu, a jej stopień może być różny w porównaniu z innymi osobami poddanymi tymektomii. Istnieją jednak dowody sugerujące, że pacjenci po tymektomii mają mniej nasilone objawy i mogą wymagać mniejszej dawki kortykosteroidów z czasem. ⁷

Opcje leczenia: Leki

Inhibitory acetylocholinoesterazy

Aby mięsień mógł funkcjonować prawidłowo, acetylocholina przyłącza się do receptorów acetylocholiny, wytwarzając sygnał między nerwem a mięśniem, który powoduje jego skurcz. W miastenii gravis nieprawidłowe autoprzeciwciała blokują wiązanie acetylocholiny z jej receptorami, co wpływa na sygnały między nerwami a mięśniami, powodując osłabienie mięśni. ^1,2

Acetylocholinoesteraza to enzym odpowiedzialny za rozkład acetylocholiny. ¹ Inhibitory acetylocholinoesterazy zapobiegają temu rozkładowi, co oznacza, że ​​więcej acetylocholiny jest dostępne do wiązania się z receptorami. To z kolei zwiększa sygnały między mięśniami a nerwami i poprawia aktywację mięśni. ^7,9 Inhibitory acetylocholinoesterazy są często stosowane we wstępnym leczeniu miastenii, a jednym z najczęściej stosowanych leków jest bromek pirydostygminy. ⁵

Mestinon® (bromek pirydostygminy)

Mestinon® (ICN Pharmaceuticals Inc) występuje w dwóch postaciach: szybko działających tabletek 60 mg i kapsułek o przedłużonym uwalnianiu 180 mg, znanych jako Timespan®, które uwalniają bromek pirydostygminy przez 12 godzin. Tabletki Mestinon® należy przyjmować kilka razy dziennie. ¹⁰

Regonol® (bromek pirydostygminy)

Inhibitor acetylocholinoesterazy, bromek pirydostygminy, jest również dostępny w postaci zastrzyków pod nazwą handlową Regonol® (Sandoz Inc). ¹¹ Regonol® podaje się w postaci zastrzyku dożylnego i czasami stosuje się go jako alternatywę dla leku Mestinon®, jeśli nie można przyjmować tabletek doustnie lub w niektórych sytuacjach nagłych. ^9,12

Kortykosteroidy i inne leki immunosupresyjne

Kortykosteroid to lek działający immunosupresyjnie, co oznacza, że ​​osłabia działanie naszego układu odpornościowego. ¹³ Chociaż układ odpornościowy zazwyczaj pomaga w zwalczaniu infekcji, w miastenii gravis dochodzi do zaburzenia równowagi jego działania. ¹ To zaburzenie powoduje produkcję nieprawidłowych przeciwciał, na przykład przeciwciał przeciwko receptorowi acetylocholiny (AChR) i kinazie tyrozynowej specyficznej dla mięśni (MuSK). Te nieprawidłowe przeciwciała przyłączają się do receptorów acetylocholiny lub je blokują, powodując zmiany w złączu nerwowo-mięśniowym. Prowadzi to do problemów z komunikacją między nerwami a mięśniami, a w konsekwencji do osłabienia mięśni. ^1,2

Leki immunosupresyjne zmniejszają aktywność układu odpornościowego poprzez hamowanie wytwarzania niektórych białych krwinek, zwanych limfocytami T i B, które biorą udział w odpowiedzi immunologicznej organizmu i wytwarzają przeciwciała. ^13,14 Ograniczając aktywność układu odpornościowego, leki te zmniejszają liczbę wytwarzanych nieprawidłowych przeciwciał. W rezultacie zmniejsza się liczba nieprawidłowych przeciwciał, które przyłączają się do receptorów acetylocholiny i blokują je, a także dochodzi do mniejszych zmian w złączu nerwowo-mięśniowym. Wspomaga to komunikację między mięśniami a nerwami i zwiększa aktywację mięśni. ¹³

Kortykosteroidy lub inne leki immunosupresyjne są zazwyczaj kolejnym krokiem leczenia, jeśli konieczne jest zastosowanie leczenia wykraczającego poza inhibitory acetylocholinoesterazy. ^5,9 Kortykosteroidy mogą być bardzo skuteczne u wielu osób, a u 7–8 na 10 osób przyjmujących sterydy zaobserwowano znaczną poprawę objawów. ⁹ Jednak, jak wszystkie leki, mają one szereg skutków ubocznych. ⁹ Inne rodzaje leków immunosupresyjnych, które nie są klasyfikowane jako sterydy, są obecnie stosowane w leczeniu miastenii i również mogą powodować znaczną poprawę objawów. ^9,13

CellCept® (mykofenolan mofetylu)

CellCept® (Roche) to kolejny niesteroidowy lek immunosupresyjny, który zmniejsza produkcję limfocytów T i B (białych krwinek biorących udział w odpowiedzi immunologicznej). ¹⁶ CellCept® osiąga to poprzez zmniejszenie produkcji substancji chemicznej zwanej guanozyną, która jest jednym z elementów budulcowych komórek i jest ważna dla ich namnażania. Bez guanozyny wytwarza się mniej limfocytów T i B, co prowadzi do osłabienia aktywności układu odpornościowego, a tym samym zmniejszenia liczby nieprawidłowych przeciwciał. ⁹

CellCept® zazwyczaj przyjmuje się doustnie w postaci płynu lub tabletki i może być przepisywany samodzielnie lub w skojarzeniu z kortykosteroidem. ^5,9,16

Cyklosporyna

Cyklosporyna to rodzaj leku immunosupresyjnego zwanego inhibitorem kalcyneuryny. Lek ten zmniejsza odpowiedź układu odpornościowego poprzez blokowanie białka zwanego kalcyneuryną w limfocytach T. Zapobiega to aktywacji niektórych genów i wytwarzaniu kluczowych sygnałów układu odpornościowego. W rezultacie układ odpornościowy jest mniej aktywny i wytwarza mniej przeciwciał. ¹³

Cyklosporynę przyjmuje się doustnie w postaci tabletki, zazwyczaj dwa razy dziennie. ^7,9 Podobnie jak w przypadku leków Imuran® i CellCept®, cyklosporynę można przepisywać w monoterapii lub w skojarzeniu z kortykosteroidem. ⁵

Imuran® (azatiopryna)

Imuran® (Sebela Pharmaceuticals Inc) to niesteroidowy lek immunosupresyjny (lek immunosupresyjny, który nie jest sterydem), stosowany między innymi w leczeniu miastenii gravis. ¹⁵ Kiedy Imuran® ulega rozpadowi w organizmie, zapobiega namnażaniu się białych krwinek, które odpowiadają za nasz układ odpornościowy. ⁹

Imuran® to tabletka przyjmowana doustnie raz lub dwa razy dziennie. ^9,15 Poprawa objawów może nastąpić po 4–6 miesiącach. Lekarz może zalecić stosowanie Imuranu® w monoterapii lub w skojarzeniu z kortykosteroidem, w zależności od przyjmowanych leków, stanu zdrowia i nasilenia objawów. ^5,9 Do działań niepożądanych, które mogą wystąpić, należą: objawy grypopodobne, nudności (mdłości) i niski poziom białych krwinek, co może prowadzić do infekcji. Długotrwałe stosowanie Imuranu® może czasami wpływać na wątrobę, trzustkę lub szpik kostny i zwiększać ryzyko wystąpienia niektórych rodzajów nowotworów, w tym raka skóry. ^9,15 Pełną listę działań niepożądanych można uzyskać, konsultując się z lekarzem i zapoznając się z ulotką dołączoną do opakowania leku.

Prednizon

Prednizon to powszechny rodzaj kortykosteroidu stosowany w leczeniu wielu schorzeń, w tym miastenii gravis. Ten rodzaj kortykosteroidu działa poprzez oddziaływanie na receptory glikokortykosteroidowe w organizmie, pomagając osłabić działanie układu odpornościowego. ¹³

Prednizon to tabletka przyjmowana doustnie. Zazwyczaj lekarz przepisze małą dawkę prednizonu, a następnie będzie ją stopniowo zwiększał, aż do uzyskania kontroli objawów. Poprawa objawów powinna nastąpić w ciągu 2 tygodni, a największa w ciągu pierwszych 4–8 tygodni. Ponieważ każdy przypadek miastenii jest inny, lekarz może zalecić przyjmowanie prednizonu co drugi dzień lub stopniowe zmniejszanie dawki, tak aby przyjmować tylko tyle, ile potrzeba do kontrolowania objawów. Do działań niepożądanych, które mogą wystąpić, szczególnie w przypadku długotrwałego przyjmowania prednizonu, należą: nadciśnienie tętnicze, przyrost masy ciała, wrzody żołądka, infekcje i wahania nastroju. ⁹ Aby uzyskać pełną listę działań niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem i zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania leku.

Zabiegi celowane

Leczenie skierowane na komórki B

Limfocyty B to rodzaj białych krwinek, które odgrywają ważną rolę w wytwarzaniu przeciwciał i odpowiedzi immunologicznej, uważanej za przyczynę objawów miastenii. Uważa się, że leczenie ukierunkowane na limfocyty B zmniejsza tę odpowiedź immunologiczną i poziom nieprawidłowych przeciwciał, które mogą powodować objawy miastenii. ^2,7,14

UPLIZNA® (inebilizumab-cdon)
UPLIZNA® (inebilizumab-cdon), produkowany przez firmę Amgen, został zatwierdzony przez FDA w grudniu 2025 roku do leczenia dorosłych z uogólnioną miastenią gravis (gMG), u których stwierdza się obecność przeciwciał przeciwko receptorowi acetylocholiny (AChR) lub kinazie mięśniowej (MuSK). UPLIZNA to humanizowane przeciwciało monoklonalne, które atakuje limfocyty B CD19, zmniejszając produkcję patogennych autoprzeciwciał przyczyniających się do gMG. Dokładny mechanizm działania terapeutycznego UPLIZNA w gMG jest nieznany.

 Lek UPLIZNA podaje się w postaci wlewu dożylnego (IV) przez pracownika służby zdrowia. Początkowa dawka składa się z dwóch wlewów podawanych w odstępie dwóch tygodni, a następnie pojedynczego wlewu co sześć miesięcy. 

 Więcej informacji na temat UPLIZNA® można znaleźć na stronie:

 Strona internetowa UPLIZNA: https://www.uplizna.com/
Informacje dotyczące przepisywania: http://www.uplizna.com/pi

Rytuksymab

Rytuksymab to przeciwciało monoklonalne (przeciwciało wytwarzane w laboratorium i mające specyficzny cel), które atakuje limfocyty B. Ponieważ limfocyty B odgrywają rolę w wytwarzaniu nieprawidłowych przeciwciał odpowiedzialnych za objawy miastenii, może ono łagodzić objawy miastenii. ^7,9,14

Rytuksymab może zostać przepisany, jeśli chorujesz na miastenię gravis z przeciwciałami MuSK i nie nastąpiła poprawa po innych terapiach. ⁶ Jeśli zostanie Ci przepisany ten lek, będziesz go otrzymywać w postaci wlewu dożylnego (kroplówki podawanej do żyły) w cyklach. ⁹

Blokery receptora Fc dla noworodków

Noworodkowy receptor Fc pomaga wydłużyć żywotność przeciwciał immunoglobulin G. W miastenii gravis, nieprawidłowe przeciwciała odpowiedzialne za objawy miastenii gravis to głównie przeciwciała immunoglobulin G. Te nieprawidłowe przeciwciała blokują wiązanie acetylocholiny z jej receptorem, co powoduje zmiany w złączu nerwowo-mięśniowym i wpływa na sygnały między nerwami a mięśniami, ostatecznie powodując objawy związane z miastenią gravis, w tym osłabienie mięśni. ²

Blokery receptora Fc u noworodków wiążą się z receptorem Fc u noworodków i blokują go, zmniejszając poziom przeciwciał immunoglobuliny G, w tym nieprawidłowych przeciwciał odpowiedzialnych za objawy miastenii gravis. ²

Oto blokery receptora Fc dla noworodków zatwierdzone w USA:

Lek IMAAVY® (nipokalimab), produkowany przez firmę Johnson & Johnson, został zatwierdzony przez FDA w kwietniu 2025 roku do leczenia uogólnionej miastenii gravis u pacjentów w wieku 12 lat i starszych z dodatnim wynikiem na obecność przeciwciał anty-AChR lub MuSK. IMAVVY to przeciwciało monoklonalne, które blokuje noworodkowy receptor Fc (FcRn), zmniejszając poziom krążących przeciwciał immunoglobulin G (IgG), w tym patogennych autoprzeciwciał związanych z gMG.  

Lek IMAVVY podaje się w infuzji dożylnej. Pierwsza dawka będzie trwała 30 minut. Następnie co dwa tygodnie będziesz otrzymywać 15-minutowe wlewy. Wlewy mogą być podawane w gabinecie lekarskim, w ośrodku infuzyjnym, w szpitalu (w trybie ambulatoryjnym) lub w domu za pośrednictwem dostawcy usług infuzyjnych. 

Więcej informacji na temat IMAVVY® można znaleźć na stronie: 

• Strona internetowa IMAVVY: https://www.imaavy.com/generalized-myasthenia-gravis/ 
• Strona startowa dla pacjentów z MG: https://www.imaavy.com/generalized-myasthenia-gravis/get-started/ 

Rystiggo® (rozanolixizumab-noli)

RYSTIGGO® (Rozanoliksizumab-noli), produkowany przez firmę UCB, w postaci zastrzyku do infuzji podskórnej, to humanizowane przeciwciało monoklonalne IgG4, które wiąże się z noworodkowym receptorem Fc (FcRn), powodując zmniejszenie stężenia krążącej IgG. ^1,4 Jest to jedyne zatwierdzone przez FDA leczenie u dorosłych gMG z obecnością przeciwciał anty-AChR i anty-MuSK, dwóch najczęstszych podtypów gMG. Lek RYSTIGGO® jest przepisywany w formie infuzji podskórnej (kroplówki podawanej pod skórę) przez lekarza w cyklach leczenia. Jeden cykl obejmuje infuzję podskórną raz w tygodniu przez 6 tygodni.

Więcej informacji na temat Rystiggo® można znaleźć tutaj: 

• Strona internetowa Rystiggo®: https://www.rystiggo.com/
• Informacje dotyczące przepisywania: https://www.ucb-usa.com/RYSTIGGO-prescribing-information.pdf

Vyvgart® (efgartigimod alfa-fcab)

Vyvgart® (argenx) to lek wykorzystujący fragment przeciwciała immunoglobuliny G do wiązania się z receptorem Fc noworodka i blokowania go. Powoduje to zmniejszenie miana przeciwciał immunoglobuliny G, w tym nieprawidłowych przeciwciał odpowiedzialnych za objawy miastenii. ^14,17

Lek Vyvgart® został zatwierdzony przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z miastenią gravis, u których zdiagnozowano dowolny serotyp MG – przeciwciała anty-AChR-Ab dodatnie, przeciwciała anty-MuSK-Ab dodatnie, przeciwciała anty-LRP4-Ab dodatnie i przeciwciała potrójnie seronegatywne. Jeśli przepisano Ci lek Vyvgart®, będziesz go otrzymywać w postaci wlewu dożylnego (kroplówki dożylnej) w cyklach. Każdy cykl trwa 4 tygodnie i będzie powtarzany w różnych odstępach czasu, w zależności od objawów. W każdym cyklu otrzymasz jeden wlew tygodniowo (cztery wlewy na cykl). Każdy wlew trwa 1 godzinę. ¹⁷

Vyvgart® Hytrulo (efgartigimod alfa and hyaluronidase-qvfc)

FDA zatwierdziła również lek Vyvgart® Hytrulo (argenx) do leczenia dorosłych z wszystkimi serotypami miastenii, w tym z dodatnimi przeciwciałami anty-AChR-Ab, dodatnimi przeciwciałami anty-MuSK-Ab, dodatnimi przeciwciałami anty-LRP4-Ab i potrójnie seronegatywnymi. Podobnie jak Vyvgart®, lek ten również wykorzystuje fragment przeciwciała immunoglobuliny G do wiązania się z receptorem Fc noworodka i blokowania go, ale jest podawany w postaci wstrzyknięcia podskórnego (zastrzyku pod skórę) przez pracownika służby zdrowia lub samodzielnie w domu. Wstrzyknięcie trwa 20–90 sekund i jest również podawane w cyklach leczenia. Jeden cykl składa się z jednego wstrzyknięcia tygodniowo przez 4 tygodnie (cztery wstrzyknięcia na cykl). ¹⁸

Więcej informacji na temat leczenia preparatem Vyvgart® i Vyvgart® Hytrulo można znaleźć pod następującymi linkami: 

• Strona internetowa Vyvgart®e
• Informacje dotyczące przepisywania:
  • Vyvgart® 
  • Vyvgart® Hytrulo

Inhibitory dopełniacza

Ważną częścią naszego układu odpornościowego jest szlak zwany szlakiem dopełniacza.1 ^Chociaż szlak ten zazwyczaj odgrywa korzystną rolę, może stać się nadaktywny u osób z miastenią gravis i innymi chorobami autoimmunologicznymi, powodując zmiany w złączu nerwowo-mięśniowym i receptorach acetylocholiny3. Oznacza to, że acetylocholina nie może wiązać się ze swoimi receptorami, co wpływa na sygnały między mięśniami a nerwami i prowadzi do osłabienia mięśni.3 Inhibitory ^dopełniacza mogą zmniejszać aktywację szlaku dopełniacza poprzez blokowanie niektórych białek dopełniacza, w tym białka C5. Dzięki ukierunkowanemu mechanizmowi działania, zilucoplan wiąże się z białkiem C5 z wysokim powinowactwem i swoistością, zapobiegając jego rozszczepieniu do białek C5a i C5b, hamując w ten sposób uszkodzenie złącza nerwowo-mięśniowego przez ^{dopełniacz.2}

Ze względu na zwiększone ryzyko poważnych zakażeń meningokokowych, wszystkie inhibitory dopełniacza są dostępne wyłącznie w ramach programu REMS (Risk Evaluation Mitigation Strategy). ^4,5 REMS to program bezpieczeństwa leków, który Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) może wymagać w przypadku leków budzących poważne obawy dotyczące bezpieczeństwa, aby upewnić się, że korzyści płynące ze stosowania leku przewyższają ryzyko. ⁴

1. Informacje o przepisywaniu
2. Howard JF Jr i wsp. Bezpieczeństwo i skuteczność leku Zilucoplan u pacjentów z uogólnioną miastenią gravis (RAISE): randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie fazy 3. Lancet Neurol. 2023;22(5):395-406. 
3. Howard JF Jr. Miastenia gravis: rola dopełniacza w złączu nerwowo-mięśniowym. Ann NY Acad Sci. 2018 styczeń;1412(1):113-128. doi: 10.1111/nyas.13522. Epub 2017 grudzień 21. PMID: 29266249.
4. zilbrysqrems.com
5. Informacje FDA dotyczące bezpieczeństwa leków

Oto inhibitory dopełniacza zatwierdzone w USA:

Soliris® (ekulizumab)

Soliris® (lek stosowany w rzadkiej chorobie Alexion AstraZeneca) to przeciwciało monoklonalne (przeciwciało wytwarzane w laboratorium i mające specyficzny cel), które hamuje szlak dopełniacza poprzez blokowanie białka C5 dopełniacza. Chociaż nie do końca rozumiemy, w jaki sposób Soliris® łagodzi objawy miastenii, może zapobiegać uszkodzeniu połączenia nerwowo-mięśniowego przez szlak dopełniacza i wynikającemu z tego osłabieniu mięśni, którego doświadczają osoby z tą chorobą. ²¹

Soliris® został zatwierdzony przez FDA jako lek na miastenię uogólnioną gravis u dorosłych pacjentów z dodatnim wynikiem na obecność przeciwciał anty-AChR (mają nieprawidłowe przeciwciała AChR). Soliris® będzie podawany w postaci wlewu dożylnego (kroplówki) raz w tygodniu przez pierwsze 5 tygodni, a następnie co 2 tygodnie. Możliwe poważne działanie niepożądane leku Solaris® to sepsa meningokokowa (kiedy bakterie i ich toksyny krążą we krwi i uszkadzają narządy). Dlatego ważne jest, aby przed podaniem leku Solaris® zaszczepić się przeciwko meningokokom. ²¹ Aby uzyskać pełną listę działań niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem i zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania leku.

Więcej informacji na temat leczenia preparatem Soliris® można znaleźć pod następującymi linkami: 

• Strona internetowa Alexion AstraZeneca: https://alexion.com/en/our-medicines/medicines/soliris
• Przewodnik po lekach: https://solirispro.com/pdf/soliris_USMedGuide.pdf
• Informacje dotyczące przepisywania: https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2018/125166s047s048lbl.pdf

Ultomiris® (ravulizumab-cwvz)

Ultomiris® (leki stosowane w rzadkiej chorobie Alexion AstraZeneca) to kolejny inhibitor dopełniacza, który blokuje białko dopełniacza C5, zmniejszając aktywację szlaku dopełniacza. ²² Jest to również przeciwciało monoklonalne, ale ma nieco inną strukturę niż Soliris®, co oznacza, że ​​lek utrzymuje się w organizmie dłużej. ²³

Lek Ultomiris® został zatwierdzony przez FDA do leczenia dorosłych z miastenią uogólnioną, u których występują przeciwciała anty-AChR (nieprawidłowe przeciwciała AChR). ^1,22 Jeśli przepisano Ci lek Ultomiris®, będzie on podawany w infuzji dożylnej (kroplówce). Otrzymasz dawkę początkową, kolejną dawkę po 2 tygodniach, a następnie jedną dawkę co 4–8 tygodni. Możliwe poważne działanie niepożądane leku Ultomiris® to sepsa meningokokowa (kiedy bakterie i ich toksyny krążą we krwi i uszkadzają narządy). Dlatego ważne jest, aby zaszczepić się przeciwko meningokokom przed podaniem leku Ultomiris®. ²² Aby uzyskać pełną listę działań niepożądanych, skonsultuj się z lekarzem i zapoznaj się z ulotką dołączoną do opakowania leku.

Więcej informacji na temat leczenia Ultomiris® można uzyskać, klikając w poniższe linki: 

• Strona internetowa Ultomiris®: https://ultomiris.com/gmg
• Przewodnik po lekach: https://ultomiris.com/Pdf/ULTOMIRIS-Med-Guide.pdf
• Informacje dotyczące przepisywania: https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2022/761108s023lbl.pdf

Zilbrysq® (zilucoplan)

ZILBRYSQ® (zilucoplan), produkowany przez firmę UCB, jest zatwierdzony przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) i obecnie dostępny w leczeniu uogólnionej miastenii gravis (gMG) u dorosłych pacjentów z dodatnim wynikiem badania na obecność przeciwciał przeciwko receptorowi acetylocholinowemu (AChR)1. ZILBRYSQ® to pierwszy i jedyny raz dziennie, podskórnie, samodzielnie podawany inhibitor peptydowy składowej 5 dopełniacza (inhibitor C5)1. Jeśli zostanie Ci przepisany lek ZILBRYSQ®, zostaniesz poinstruowany, jak podawać lek w domu poprzez wstrzyknięcie podskórne w brzuch, uda lub ramiona (tylko jeśli ktoś inny podaje Ci zastrzyk) raz dziennie. ^{1, 24,25}

• Strona internetowa Zilbrysq®: https://www.zilbrysq.com/
• Informacje dotyczące przepisywania: https://www.ucb-usa.com/zilbrysq-prescribing-information.pdf

IVIg lub immunoglobulina dożylna 

Układ odpornościowy organizmu naturalnie wytwarza przeciwciała zwane immunoglobulinami, które pomagają zwalczać infekcje i choroby. Dożylna immunoglobulina (znana również jako pula ludzkiej gamma-globuliny) to leczenie wykorzystujące te przeciwciała z osocza (składnika naszej krwi). Leczenie to zwiększa poziom immunoglobulin we krwi i wywiera wielokierunkowy wpływ na różne aspekty układu odpornościowego, w tym obniża poziom nieprawidłowych przeciwciał odpowiedzialnych za objawy miastenii. ²⁶ U pacjentów z niedoborem przeciwciał niezbędnych do zwalczania infekcji, immunoglobuliny podawane dożylnie zastępują utracone przeciwciała.

IVIg jest uważane za bardzo bezpieczne w kontekście narażenia na infekcje lub wirusy. Dawcy są badani pod kątem niektórych infekcji przed dopuszczeniem do oddania krwi do IVIG. Proces przetwarzania IVIg inaktywuje zakażenia takie jak HIV, wirusowe zapalenie wątroby typu B i C. Niemniej jednak jest to produkt krwiopochodny pochodzący od wielu dawców. Dożylna immunoglobulina jest stosowana jako krótkotrwałe leczenie w nagłych przypadkach, gdy inne metody leczenia nie przynoszą rezultatu lub gdy potrzebna jest szybka poprawa siły, na przykład przed operacją. To leczenie jest również powszechnie stosowane w przypadku ciężkiego nawrotu objawów lub znacznego osłabienia mięśni oddechowych (przełom miasteniczny). ^Jeśli potrzebujesz dożylnej immunoglobuliny, zostanie ona podana w kroplówce (wlewie dożylnym zawierającym immunoglobuliny).

Wlew dożylny może być podawany przez okres 2–5 dni w leczeniu doraźnym lub co 3–6 tygodni jako leczenie podtrzymujące i zazwyczaj jest podawany w szpitalu lub klinice. ^7,9 Po leczeniu immunoglobulinami dożylnymi poprawa objawów może być tymczasowa i dlatego może być konieczne powtórzenie leczenia. ⁹ Leczenie IVIg jest podawane dożylnie. Dawka jest ustalana na podstawie masy ciała. Możesz być leczony serią wlewów przez okres od trzech do pięciu dni, powtarzanych w odstępach ustalonych przez lekarza. U niektórych pacjentów wlew jest podawany w gabinecie lekarskim, podczas gdy inni mogą go mieć w domu, korzystając z usług domowej agencji opieki zdrowotnej. Jeśli jesteś poważnie osłabiony lub wykazujesz objawy zbliżającego się kryzysu, prawdopodobnie będziesz leczony w szpitalu. Może upłynąć tydzień lub dwa, zanim poczujesz poprawę, chociaż różni się to w zależności od pacjenta. Czas trwania poprawy po IVIg jest różny, ale zazwyczaj wynosi od kilku tygodni do kilku miesięcy.

Immunoglobulina podskórna

Nowa, mniej inwazyjna metoda podawania immunoglobulin jest badana jako leczenie miastenii. Ten rodzaj leczenia znany jest jako podskórne podawanie immunoglobulin. Chociaż istnieją badania wykazujące korzyści i bezpieczeństwo podskórnego podawania immunoglobulin u pacjentów z miastenią, nie została ona jeszcze zatwierdzona do leczenia osób z miastenią. ^14,27

Hizentra® (immunoglobulina)

Hizentra® (CSL Behring) to przykład immunoglobuliny podawanej podskórnie, która została zatwierdzona przez FDA do leczenia innych schorzeń neurologicznych i pierwotnych niedoborów odporności, ale nie została jeszcze zatwierdzona do leczenia miastenii. W tej metodzie podawania immunoglobulin, zamiast podawania kroplówki dożylnej, lek podawany jest w formie wlewu podskórnego; do ośmiu igieł umieszcza się pod skórą w różnych punktach ciała. Typowy wlew podskórny może trwać zaledwie 1–2 godziny i można go wykonać w domu. ²⁷

Terapeutyczna wymiana osocza

Terapeutyczna wymiana osocza, znana również jako plazmafereza, to zabieg polegający na pobraniu krwi i oddzieleniu jej poszczególnych składników w celu usunięcia osocza zawierającego nieprawidłowe przeciwciała odpowiedzialne za objawy miastenii. Krew jest następnie podawana z osoczem zastępczym, które nie zawiera nieprawidłowych przeciwciał. Zabieg przeprowadza się za pomocą igieł wprowadzanych do żył lub przez port (niewielkie urządzenie umieszczane pod skórą, które umożliwia wprowadzenie leku do krwiobiegu). ^9,28,29 Mniejsza ilość nieprawidłowych przeciwciał poprawia sygnały między nerwami a mięśniami, co prowadzi do większej aktywacji mięśni. ¹

Wymiana osocza jest stosowana jako leczenie krótkoterminowe w nagłych przypadkach, gdy inne metody leczenia nie przynoszą rezultatu lub gdy potrzebna jest szybka poprawa siły, na przykład przed operacją. Ponieważ organizm nadal będzie wytwarzał nieprawidłowe przeciwciała, konieczne mogą być kolejne zabiegi wymiany osocza^.

Referencje

1. Dresser L, Wlodarski R, Rezania K i wsp. Miastenia gravis: epidemiologia, patofizjologia i objawy kliniczne. J Clin Med 2021; 10: 2235.

2. DeHart-McCoyle M, Patel S, Du X. Nowe i pojawiające się metody leczenia miastenii gravis. BMJ Med 2023; 2: e000241.

3. Gilhus NE, Tzartos S, Evoli A i in. Miastenia gravis. Podkłady Nat Rev Dis 2019; 5:30.

4. Vanoli F, Mantegazza R. Aktualne leczenie miastenii gravis farmakologiczne. Curr Opin Neurol 2023; 36: 410-415.

5. Sanders DB, Wolfe GI, Benatar M i wsp. Międzynarodowe wytyczne konsensusu dotyczące leczenia miastenii gravis. Neurology 2016; 87: 419–425.

6. Narayanaswami P, Sanders DB, Wolfe G i in. Międzynarodowe wytyczne konsensusu dotyczące leczenia miastenii gravis: aktualizacja z 2020 r. Neurology 2021; 96: 114–122.

7. Farmakidis C, Pasnoor M, Dimachkie MM i in. Leczenie miastenii. Neurol Clin 2018; 36: 311–337.

8. Miller J. Funkcja grasicy i jej wpływ na współczesną medycynę. Science 2020; 369.

9. Alhaidar MK, Abumurad S, Soliven B i wsp. Aktualne leczenie miastenii gravis. J Clin Med 2022; 11: 1597.

10. Informacje o przepisywaniu leku Mestinon w USA. https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2001/15193s18lbl.pdf . Dostęp: styczeń 2024 r.

11. Informacje o przepisywaniu leku Regonol w USA. https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2004/17398s015lbl.pdf . Dostęp: styczeń 2024 r.

12. Katz NK, Barohn RJ. Historia inhibitorów acetylocholinoesterazy w leczeniu miastenii gravis. Neuropharmacology 2021; 182: 108303.

13. Sanders DB, Evoli A. Terapie immunosupresyjne w miastenii gravis. Autoimmunity 2010; 43: 428–435.

14. Schneider-Gold C, Gilhus NE. Postępy i wyzwania w leczeniu miastenii gravis. Ther Adv Neurol Disord 2021; 14: 17562864211065406.

15. Informacje o przepisywaniu leku Imuran w USA. https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2018/016324s039lbl.pdf . Dostęp: styczeń 2024 r.

16. Informacje o przepisywaniu leku CellCept w USA. https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2009/050722s021,050723s019,050758s019,050759s024lbl.pdf . Dostęp: styczeń 2024 r.

17. Informacje o przepisywaniu leków Vyvgart w USA. https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2021/761195s000lbl.pdf . Dostęp: styczeń 2024 r.

18. Informacje o przepisywaniu leków Vyvgart Hytrulo w USA. https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2023/761304s000lbl.pdf . Dostęp: styczeń 2024 r.

19. Słownik terminów onkologicznych NCI: Humanizowane przeciwciało monoklonalne. https://www.cancer.gov/publications/dictionaries/cancer-terms/def/humanized-monoclonal-antibody . Dostęp: luty 2024 r.

20. Rystiggo US PI. https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2023/761286s000lbl.pdf . Dostęp w listopadzie 2023 r.

21. Informacje o przepisywaniu leków Solaris w USA. https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2018/125166s047s048lbl.pdf . Dostęp: styczeń 2024 r.

22. Ultomiris – informacje o przepisywaniu leku w USA. https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2018/761108s000lbl.pdf . Dostęp: styczeń 2024 r.

23. Röth A, Rottinghaus ST, Hill A i wsp. Ravulizumab (ALXN1210) u pacjentów z napadową nocną hemoglobinurią: wyniki 2 badań fazy 1b/2. Blood Adv 2018; 2: 2176-2185.

24. Informacje o przepisywaniu leku Zilbrysq w USA. https://www.ucb-usa.com/zilbrysq-prescribing-information.pdf . Dostęp: styczeń 2024 r.

25. Howard JF, Jr., Bresch S, Genge A i wsp. Bezpieczeństwo i skuteczność leku Zilucoplan u pacjentów z uogólnioną miastenią gravis (RAISE): randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie fazy 3. Lancet Neurol 2023; 22: 395–406.

26. Dalakas MC, Meisel A. Działanie immunomodulacyjne i korzyści kliniczne dożylnej immunoglobuliny w miastenii gravis. Expert Rev Neurother 2022; 22: 313–318.

27. Informacje o przepisywaniu leku Hizentra w USA. https://www.fda.gov/vaccines-blood-biologics/approved-blood-products/hizentra . Dostęp: styczeń 2024 r.

28. Ipe TS, Davis AR, Raval JS. Terapeutyczna wymiana osocza w miastenii gravis: systematyczny przegląd literatury i metaanaliza dowodów porównawczych. Front Neurol 2021; 12: 662856.

29. Osman C, Jennings R, El-Ghariani K i wsp. Wymiana osocza w chorobach neurologicznych. Pract Neurol 2020; 20: 92–101.